1 Ապրիլ, ԴՇ, Մեծ Պահքի ԼԸ օր

Գրքեր

Անփութությունը մարդուն անպիտան է դարձնում

- Հա՛յր, ի՞նչ տարբերություն կա անփութության ու ծուլության միջև:

- Անփութությունը հոգևոր ծուլությունն է, իսկ ուղղակի ծուլությունը և՛ հոգուն է վերաբերում, և՛ մարմնին: Բայց ավելի լավ է, որ ո՛չ մեկը լինի, ո՛չ՝ մյուսը: Երբեմն անփութությունն ու ծուլությունն այնպիսի հոգիներ են ախտահարում, որոնք հոգևոր կյանքի նախադրյալներ ունեն, զգայուն ու պատվախնդիր հոգիներ են:

Գայթակղությունն անտարբեր մարդու մեջ այդքան չարիք չի գործում: Բայց եթե զգայուն մարդը վշտանում է, ապա հետո անփութություն է զգում: Նա պետք է իր տխրության պատճառը գտնի, հոգևորապես բժշկի՝ կրկին կամք ձեռք բերելու և իր հոգևոր շարժիչը գործի գցելու: Պետք է հետևել, որպեսզի չբժշկված վերքեր չմնան, որովհետև մարդը հետո ընկնում է դրանց պատճառով:

Հոգևոր տկարությունը, որը հետագայում մարմնական տկարության է բերում, մարդուն անպիտան է դարձնում: Բժիշկը ոչինչ չի գտնում, որովհետև վնասվածքը գայթակղության հետևանք է:

Իսկ որքա՜ն պատվախնդիր, հոգևորապես զգայուն մարդկանց եմ տեսնում, որ անպիտան են դարձել:

- Հա՛յր, ինձ այնքան ուժասպառ եմ զգում, որ ամենևին չեմ կարողանում հոգևոր գործունեությամբ զբաղվել: Դա հոգնածությունի՞ց է, թե՞, միգուցե, անփութությունից:

- «Իմ բազում մեղքերից տկարանում է մարմինս, տկարանում է նաև հոգիս»,- մի՞թե այդպես գրված չէ Աստվածածնին նվիրված շարականում: Դա մարմնի հոգնածություն չէ, այլ՝ հոգեկան թուլություն: Դա մարմնական հոգնածությունից ավելի վատ է: Հոգեկան թուլությունից մարդը հավասարակշռությունը կորցնում է, ասես մեքենա է դառնում, որի մեխանիզմը կարգին է, իսկ շարժիչն՝ անսարք:

- Հա՛յր, նախկինում հոգևոր գործունեությունը սիրում էի, իսկ այժմ ոչինչ չեմ կարողանում անել:

- Ինչո՞ւ չես կարողանում ոչինչ անել: Ուժ չունե՞ս: Ես տեսնում եմ, որ ունես: Հիշո՞ւմ ես, առաջ, երբ մենաստանը կառուցվում էր, դու ողջ օրն աշխատում էիր շինարարության վրա, և ժամանակդ բավարարում էր գործունեությանը:

- Միգուցե խնդիրն այն է, որ գլխովին տրվել եմ աշխատանքի՞ն:

- Ավելի շուտ բանն այն է, որ քեզ թույլ ես տվել թուլանալ: Ե՛կ, քեզ դժվարությունների վարժեցրու, սխրանքը սիրի՛ր: Ես, որ ընդամենը կես թոք ունեմ, գիտե՞ս քանի երկրպագություն եմ անում: Չեմ կարող քեզ ասել: Միայն կասեմ, որ երբ տերողորմյայով աղոթելիս խոնարհվելով երկրպագություն եմ կատարում, երբ մի ձեռքս հոգնում է, մյուսով եմ խաչակնքվում: Դա քեզ սիրելով եմ ասում: Մյուսներն այն նախադրյալները չունեն, ինչ՝ դու, իսկ գիտե՞ս, թե ինչպես են ճգնում, պայքարում: Դու պիտի դեսանտային զորքերում ծառայեիր: Ինչպե՞ս ես քեզ այդ վիճակի հասցրել: Կաղոթեմ քեզ համար, բայց դու էլ պիտի ջանաս: Հասկանալի՞ է: Հոգևորին պետք է ողջ ուժերդ ուղղես, այնժամ հնազանդության մեջ էլ կառաջադիմես:

- Հա՛յր, երբեմն, երբ խցում եմ, անփութություն է իջնում վրաս:

- Մի՞թե խցում չես աղոթում, չես կարդում: Հնարավորինս ջանա, որպեսզի ժամանակն անգործ չանցկացնես: Չե՞ս կարող աղոթել: Ուրեմն կարդա այն, ինչ այդ պահին օգտակար է քեզ: Այլապես սատանան կարող է քո վատ վիճակից օգտվել և փորձության մատնել քեզ:

 

 

Պաիսիոս Աթոսացի

Ռուսերենից թարգմանեց Էմիլիա Ապիցարյանը

 

19.12.19
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․