Գրքեր

«Դուք եք երկրի աղը»

«Բարւոք է աղ. ապա թէ աղն անհամեսցի, ի՞ւ համեմեսցի: Ոչ յերկիր՝ եւ ոչ յաղբ է պիտանացու, այլ ընկենուլ զնա արտաքս. որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ»:   

«Աղը լավ բան է, բայց եթե աղն էլ անհամանա, ինչո՞վ այն պիտի աղվի: Ո՛չ հողի համար է պիտանի և ոչ էլ՝ պարարտանյութի, այլ՝ դուրս թափելու: Ով որ ականջ ունի լսելու, թող լսի» (Ղուկաս 14:34, 35):

Սիրելի՛ հավատացյալ զավակներ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու.

Քարոզիս բնաբանը մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի խոսքերն են և, քանի որ մենք բոլորս մեզ համարում ենք Քրիստոսի աշակերտներն ու հետևորդները, ուստի պետք է որ ուշադիր լինենք, թե ինչ է Նա մեզ ուսուցանում և պատվիրում:

Քրիստոս մեզ համեմատում է աղի հետ: Մենք պիտի կարողանանք աղ լինել նախ և առաջ ինքներս մեզ համար: Ինչպես որ աղը ինքնին արժեքավոր է իր համով, այնպես էլ մենք մեր քրիստոնեական համն ու հոտը պիտի ունենանք և չկորցնենք, որովհետև Տերն ասում է. «Եթե աղը անհամանա, ինչո՞վ պիտի համեմվի» (Մարկոս 9:49): Հարկ է, որ քրիստոնյան առաջին հերթին իր հոգու ծաղիկը խնամի, ջրի, մշակի, որպեսզի նրա անուշահոտությունը իր շուրջը մեղուներ բոլորի՝ նեկտար քաղելու իրենից:

Դրանից հետո միայն աղ պիտի դառնանք մեր շրջապատում եղողների համար, քրիստոնեական սեր բերենք ամենուր, ամեն հարաբերության մեջ, ամեն գործում և ամեն խնդրի մեջ: Մինչ աղի մասին խոսելը Քրիստոս խոսում էր զոհաբերության մասին. «Ով որ չվերցնի իր խաչը և իմ հետևից չգա, չի կարող իմ աշակերտը լինել» (Ղուկաս 14:27): Այս խոսքը ճշմարիտ զոհաբերության մասին է ասված, որը նույնպես անհնարին է առանց սիրո:

Բոլոր քրիստոնեական զոհաբերությունների հիմքում սերն է: Դա վերաբերում է թե՛ առաքյալներին, թե՛ մարտիրոսներին ու նահատակներին, թե՛ անապատական հայրերին և թե՛ բոլոր դարերի այն հավատացյալ քրիստոնյաներին, որոնք փորձել են իրենց ընտանեկան հարաբերություններում առաջնորդվել քրիստոնեական սիրով: Ամեն տեսակի ճգնություն, նահատակություն, բարի գործ կամ նվիրատվություն, որ զոհաբերություն է, արժեք չունի առանց սիրո: Հիշենք այրի կնոջ երկու լուման: Բոլորն էլ ինչ-որ բան զոհեցին տաճարի համար, տվեցին իրենց ավելորդից, իսկ այրի կինը իր ողջ ունեցածը զոհաբերեց և արժանացավ Տիրոջ գովեստին:

Ինչո՞ւ է Քրիստոս հենց աղի հետ համեմատություն անում, որովհետև աղը զոհաբերության, սիրո և նվիրվածության լավագույն օրինակներից է: Այն չի երևում կերակուրի մեջ, բայց, առանց նրա, կերակուրն անհամ է: Եթե կերակուրի մեջ աղ կա, սակայն անհամ է այդ աղը, ուրեմն այն ոչ մի արժեք չունի: Աղը տեսանելի չէ կերակուրների մեջ, այդպես էլ քրիստոնյայի կյանքն է: Նա ձգտում է աղի պես լինել արժեքավոր և միաժամանակ իր գործերը չդարձնել ցուցադրական: Քրիստոնյան գիտի, որ զոհաբերությունը կարևորվում է միմիայն սիրով արված լինելու դեպքում: Ինչպես որ Սուրբ Պողոս առաքյալն է ասում. «Եթե իմ ամբողջ ունեցվածքը տամ աղքատներին և իմ այս մարմինը մատնեմ այրվելու, բայց սեր չունենամ, որ մի օգուտ չեմ ունենա» (Կորնթացիներ Ա 13:3): Ուրեմն աղի պես հալչել, համ տալ կերակուրներին, դեռևս բավական չէ: Անհրաժեշտ է նաև սեր ունենալ, սեր տալ մարդկանց և սիրով ձուլվել նախաձեռնած գործին:

Մատթեոսի Ավետարանում աղի հետ միասին Քրիստոս մարդուն համեմատում է նաև լույսի հետ. «Դուք եք աշխարհի լույսը. մի քաղաք, որ լեռան վրա է կանգնած, չի կարող թաքնվել: Եվ ճրագ վառելով կաթսայի տակ չեն դնում, այլ՝ աշտանակի վրա, և նա լույս է տալիս բոլոր նրանց, որ տան մեջ են: Թող այդպես փայլի ձեր լույսը մարդկանց առաջ, որպեսզի տեսնեն ձեր բարի գործերն ու փառավորեն ձեր Հորը, որ երկնքում է» (Մատթեոս 5:14-16): Նախ պետք է ասել, որ Քրիստոս Ինքը «Ճշմարիտ Լույսն է, որ լուսավորում է ամեն մարդու, որ գալու է աշխարհ» (Հովհաննես 1:9): Այսինքն՝ Տերը հորդորում է մեզ նմանվել Իրեն և լույս դառնալ մարդկանց համար: Արևի լույսը մեզ համար կարևոր է, և նրա անհրաժեշտությունը բոլորս ենք գիտակցում, այժմ հարկ չկա դրանք թվարկելու: Ուղղակի պետք է խորհել, թե որքան ենք կարողանում մեր կյանքում լույս տալ և ջերմացնել մարդկանց: Եվ պարտադիր չէ, որ լուսավորելը հասկանանք քարոզելը: Ոչ, մենք կարող ենք քարոզել մեր գործերով:

Ինչքան էլ այսօր կապի և հաղորդակցության միջոցները տարատեսակ ու շատ լինեն, այնուամենայնիվ բազմաթիվ մարդիկ այսօր էլ սիրո, հոգատարության և ուշադրության կարիք են զգում: Գարեգին Առաջին կաթողիկոսն ասում է, որ ութերորդ մահացու մեղքը անտարբերությունն է: Մենք՝ քրիստոնյաներս, պիտի կարողանանք Աստծո կողմից մեզ պարգևված կյանքը լույսի պես դարձնել արժեքավոր ոչ միայն մեզ համար, այլև մեր շրջապատի համար:

Սիրելինե՛ր, Քրիստոս սովորեցնում է աչքի ընկնել բարի, բայց ոչ ցուցադրական գործերով, որոնք լուսավորում են մարդկանց կյանքը: Ուրեմն՝ քրիստոնյայի սերը մի կողմից պիտի հորդա լույսի պես, կարևոր լինի առաջին հերթին մարդկանց տեսողության համար, մյուս կողմից, ինչպես աղն է ձուլվում կերակուրներին և համ տալիս, այդպես էլ քրիստոնյայի սերը պիտի ձգտի համ ու հոտ բերել մարդկանց կյանքին:

Հետևաբար՝ մաղթում եմ կարևորել սեփական կյանքը: Թող Տիրոջ օրհնությամբ աղի պես արժեքավոր լինեն ձեր կյանքի օրերն ու գործերը և լույսի պես անգնահատելի լինեն ձեր բոլոր ջանքերը բարեգործության և ողորմածության մեջ:

Շնորհք, սէր և խաղաղութիւն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի եղիցի ընդ ձեզ, ընդ ամենեսեանսն. Ամեն:

 

Տեր Վահան քհն. Առաքելյան

26.05.19
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․