Գրքեր

Որովհետև Աստծուց է այն հացը, որ իջնում է երկնքից

«Զի հաց յՍստուծոյ է, որ իջանէ յերկևից եւ կեանս տայ աշխարհի»: (Հովհ. Զ 33)

Սիրելի և հավատակից եղբայրներ և քույրեր, Հայոց մեր Մայր Եկեղեցու սրբազան հայրերը հատկապես Ծննդյան այս Դ կիրակիի ընթերցանության համար ընտրել են հետևյալ Ավետարանական հատվածը՝ վերստին հրավիրելով մասնակից դաոնալու սիրո այս սեղանին, «որովհետև Աստծուց է այն հացը, որ իջնում է երկնքից և կյանք է տալիս աշխարհին»:

Ահավասիկ, թե ինչպես է խոսում Տերը մեկ անգամ ևս անդրադարձ անելով Ս. Հաղորդության Սիրո Խորանին. «Ես եմ հացն կենաց, որ գայ աո իս՝ ոչ քաղցիցէ, եւ որ հաւատայ յիս՝ ոչ երբեք ծարաւեսցի» (Հովհ. Զ 35): Կյանքի, ճշմարիտ կյանքի վարդապետությունն է ավանդել մեզ մեր Տերը դարեր առաջ, և այդ կյանքը սիրո դրսևորմամբ է արտահայտված, այն սիրով, որով Տերը սիրեց մեզ և պատվիրեց միմյանց սիրել, և որով պիտի Կենաց Բանին հետևողներ լինենք ու ճանաչվենք:

Մարդկային կյանքի ֆիզիկական գոյության աոաջին նախապայմանների՝ ուտելիքի և ըմպելիքի համազուգորդումով հոգևոր կյանքի հավիտենական գոյության հարատև պայմանների կամ պահանջների է կոչում Քրիստոս, որպեսզի մեր կյանքը նոր՝ սիրո պատվիրանով կարողանանք միմյանց հետ միշտ կապակցել և այդ ընկերային սիրո հորդումի քաղցրությունը միախաոնել Աստուծո սիրո հետ. որի կենդանի մարմնացումն է Հարուցյալ Փրկիչը, և Որը մարդուս գոյության այն աստիճան անքակտելի մասն է, որ հանդիսանում է մարդկային կյանքի հաց, և Որի հետ հարատև, շարունակական հարաբերության կարիքն ունի կամ պիտի ունենա յուրաքանչյուրս:

Հիսուս ասում է. «Ես եմ հացն կենաց» և երկու կարևոր շեշտադրում է կատարում.

Երբ Քրիստոսով քաղց ենք զգում, պետք է գնանք դեպի Իրեն:

Երբ Քրիստոսով ծարավ ենք, պետք է հավատանք Իրեն:

Այսինքն՝ եթե Ս. Հաղորդության այս Խորհուրդով մեր քաղցն ու ծարավն է հագենում, ուրեմն պետք է հավատալ Քրիստոսին ամբողջ էության անկեղծությամբ և զորացած հավատքով դեպի Քրիստոս քայլ անել ճշմարտության ճանապարհով, բախել Փրկության Կենաց դուռը, և վստահ եղեք, Տերն անկեղծ հավատքի յուրաքանչյուր արտահայտության ունկնդիր է լինում և երբեք անպատասխան չի թողնում մեր խնդրանքները:

Տիրոջ Մարմինն ու Արյունը ճշմարիտ կերակուր և ըմպելիք են, որովհետև մեղքերի և սայթաքած անօրենությունների դիմաց դեղ են մաքրության և հավիտենության առհավատչյա. «Որ ուտէ գմարմին Իմ, և ըմպէ զարիւն Իմ, ունի զկեանս յաւիտենականս» (Հովհ. Ջ 55): Այս կապը գալիս է դեռևս մեր նախահոր՝ Ադամի ժամանակներից, ով ուտելով մեղանչեց ու հետո մեռավ, այսինքն՝ մեր բնության մեջ մեղքը ուտելով ներգործեց, և մեգ այսօր Աստված ևս մեկ անգամ առիթ է տալիս մարմնով, այսինքն՝ Փրկության Կենաց հույսով արդարանալ և անմահանալ:

Սակայն այս ահավոր խորհրդից պետք է զգուշանալ, որովհետև Պոդոս առաքյալն սթափեցնում է՝ ասելով. «Թող մարդ նախ ինքն իրեն փորձի և ապա ուտի այդ հացից ու խմի այդ բաժակից, որովհետև ով ուտում է և խմում անարժանորեն, իր իսկ դատապարտությունն է ուտում ն խմում, քանի որ չի զատորոշում Տիրոջ մարմինը» (Ա Կորնթ. ԺԱ 28-29):

Մեր հայրերը ճշմարիտ հաղորդության երեք կարևոր կետ են նշում՝ հավատ, գիտություն և սրբություն: Հավատալ ի Քրիստոս Իր տնօրինական բոլոր խորհուրդներով, որը քրիստոնեական կենցաղավարության սկիզբն է ու հիմքը և որը հավիտենության առաջին գրավականն է:

Անշուշտ հավատքն առանց իմացության և զատորոշման անիմաստ է, որովհետև եթե չգիտես, թե ինչի և կամ ում ես հավատում, չես կարող հավատալ:

Առավել ևս եթե ամբողջ գիտությամբ հավատք ունես առ Աստված և այդ ամենն առանց կյանքի է, այսինքն՝ սրբության ու մաքրության Քրիստոսավանդ Խաչի ճանապարհով կյանքում չի դրսնորվում, պարզապես մնում է այդպես անկենդան ու անզոր խոսք միայն:

Երեկ մեր Եկեղեցին տոնեց Ս. Սարգիս քաջազոհ զորավարի, նրա որդի Մարտիրոսի և 14 զիևվորների հիշատակը, ովքեր մարտիրոսացան՝ դրսևորելով անկոտրուն կամք, անուրանալի հավատք ու մշտանորոգ սեր դեպի իրենց Արարիչը: Այս սիրո ուժով Ամենայն Հայոց Գարեգին Բ Հայրապետի կարգադրությամբ Եկեղեցին հատկապես ուշադրություն է դարձնում մեր ազգի զորավոր կորիզը հանդիսացող երիտասարդների վրա, ովքեր մեր ազգին հզոր ապագա և պայծառ երազների իրականացում են ներշնչում:

Այսօր այս Ս. Խորանի վրա Քրիստոսացող նշխարն ու գինին նոր սիրո լուծի քաղցր պտուղն է, որ պիտի ներգործի մեր ժողովրդի հոգաց ներս և իր ուժով սրբագործի, զորացնի ու սիրով լեցնի, «որովհետև Աստծուց է այս հացը, որ իջնում է երկնքից և կյանք է տալիս աշխարհին... և թե մեկը այս հացից ուտի՝ հավիտենապես կապրի» Քրիստոսի մեջ և Քրիստոս էլ կապրի իր մէջ:

Ես մաղթում եմ, որ Հոր Աստուծո առաջնորդությունը, Քրիստոս Աստուծո մշտամնա ներկայությունը ն Ս. Հոգու մշտանորոգ ներգործությունն ամենքիս հետ լինի և մանավանդ երիտասարդներին անսասան հավատք, Աստվածային իմաստության և սրբացող կենցաղավարություն շնորհի:

Տիրոջ շնորհը, սերը և խաղաղությունը թող միշտ մեզ հետ լինեն ն մեզ միշտ հաղորդության մեջ պահեն Ամենօրհնյալ Աստուծո հետ. ամեն:

 

Տ. Նարեկ աբեղա Ավագյան

(Քարոզը խոսվել է Ս. Էջմիածնի Մայր Տաճարում մատուցված Ս. Պատարագին, 1 փետրվարի 2004 թ.)

 

17.02.19
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․