5 Հունիս, Ուր, Զ օր Հոգեգալստյան, Պահք

Գրքեր

Քահանայական շուրջառը տասը տարի նրա ուսերին

Հարցազրույց Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու և ԱՀԹ «Ցերեկային կենտրոն»-ի հոգևոր հովիվ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյանի հետ

Տեր Հայր, շնորհավորում ենք Ձեզ քահանայական ձեռնադրության 10-ամյակի առթիվ՝ մաղթելով Ձեզ աստվածատուր շնորհներով և իմաստությամբ լեցուն բազում օրեր: Մեր անկեղծ աղոթքն է, որ Աստված Ձեզ երկար տարիների կյանք պարգևի, առավել զորացնի, ամրացնի Ձեր միտքն ու ոգին անցնելու համար այն ուխտի ճանապարհով, որին կոչված եք:

Քահանայական շուրջառն արդեն տասը տարի է, ինչ կրում եք Ձեր ուսերին: Ինչպե՞ս ընտրեցիք հոգևորականի ծանր ու դժվարին, բայց և աստվածահաճո ճանապարհը, որը ծառայեցրել եք եկեղեցական տարբեր համայնքներում:

Նախ շնորհակալ եմ շնորհավորանքի ու բարեմաղթանքների համար: Ինչ վերաբերվում է հոգևորականի ճանապարհին, ապա արդեն առիթներ ունեցել եմ այդ մասին պատմելու և այժմ խոսքս երևի թե կրկնվի, քանի որ պատմությունը նույնն է: Հոգևորականի ճանապարհը սկսվել է դեռևս իմ ծնունդից առաջ, քանի որ մայրս ուխտել էր եկեղեցուն նվիրել իր արու զավակին և հետագայում էլ, արդեն իմ գիտակցական կյանքում, մշտապես օգնում էր ինձ քայլերս դեպի եկեղեցի ուղղելու, ինչի համար էլ անչափ շնորհակալ եմ նրան:

Տեր Հայր, բավականին կարճ ժամանակահատվածում ակնառու դարձան Ձեր կատարած գործերը, Ձեր բարեփոխումները հոգևոր դաշտում՝ եկեղեցու պայծառությանն ուղղված: Վերջին շրջանում ժողովրդի մեծ հոսք կա դեպի եկեղեցի, Սբ. Պատարագին մասնակցողների թիվն աճել է, նաև նկատում ենք, որ համայնքի հավատացյալներն ակտիվություն դրսևորելուց բացի գնահատում և մեծ սեր են տածում Ձեր անձի հանդեպ, հետևաբար ո՞րն է Ձեր առաքելությունը, հոգևորականի Ձեր բանաձևը:

Կրկին շնորհակալ եմ բարի խոսքի համար: Աստված օրհնի Ձեզ: Յուրաքանչյուր հոգևորականի, որպես իր համայնքի հոգևոր հովիվ, առաջնահերթ խնդիրն Աստծո կողմից իրեն վստահված հոտի հոգու փրկության մասին հոգածությունն է, նրանց անվնաս առաջնորդումն առ Երկնավոր Հայր: Աստծո Խոսքի տարածումն ու սեփական կյանքում կիրառումն էլ պետք է առիթ հանդիսանա Եկեղեցու համայնքը նորանոր զավակներով լրացնելու և հետագայում նրանց հոգևոր աճի համար: Եվ այս ամենի հիմքն իհարկե Աստվածային կատարյալ սերը պետք է լինի, որի առաջնահերթ կրողներն ու տարածողները պետք է հոգևորականները լինեն, որպես Աստծո սպասավորներ՝ երկրի վրա:

Որպես հոգևորական ինչպե՞ս եք ներդաշնակում հոգևորն ու աշխարհիկը:

Անհնար է ապրել աշխարհում, գործել աշխարհում ու գոնե ինչ-որ չափով դրա մասնիկը չլինել: Եվ հոգևորի ու աշխարհիկի միջև ներդաշնակությունը հնարավոր է դառնում պահպանել, երբ ամեն ինչ հիմնվում է Աստծո Խոսքի ու պատվիրանների վրա: Երբ աշխարհիկը ծառայում է ի բարօրություն հոգևորի, քանի որ գրեթե յուրաքանչյուր պարագայում էլ կարելի է բարենպաստ պայմաններ գտնել հոգևոր առաքինությունները զարգացնելու համար:

Ձեր քահանայական սուրբ պարտականություններից մեկի՝ Սուրբ Պատարագի մատուցմամբ, մարդու հոգին մոտեցնում եք խոնարհության առաքինությանը: Ձեզ համար ի՞նչ նշանակություն ունի խորհուրդների խորհուրդը՝ ապրելը և ապրեցնելը:

Ամեն անգամ Սուրբ Պատարագը մատուցելը և դրան մասնակից լինելը հիշեցում է ամենքիս այն անգին զոհաբերության մասին, որ Աստված հանուն մարդկության արեց: Սուրբ Կյուրեղ Երուսաղեմացին գրում է. «Մենք թշնամացել էինք մեղքի պատճառով և Աստված մահ էր սահմանել մեղավորի համար: Արդ երկուսից ո՞րը պիտի կատարվեր. մա՞հը` ի նշան արդարադատության, թե՞ այդ սահմանման խախտումն` ի նշան մարդասիրության: Ահա այստեղ էլ ի հայտ է գալիս Աստվածային ողջ Իմաստությունը: Նա պահպանեց և՛ արդարադատությունը, և՛ մարդասիրությունը: Քրիստոս «մեր մեղքերը Իր Մարմնով բարձրացրեց խաչափայտի վրա, որպեսզի մենք, զերծ լինելով մեղքերից, ապրենք արդարության համար. Նա, որի վերքերով բժշկվեցիք դուք» (Ա Պետրոս 2:24): Եվ հրաշալին այն փաստն է, որ ողջ աշխարհը փրկագնվեց այդ մի զոհով, քանզի Նա, Ով մեռավ աշխարհի փրկության համար, մի հասարակ մարդ չէր, այլ` Աստծո Միածին Որդին: Ահա սա է, որ պետք է դրոշմված լինի յուրաքանչյուր քրիստոնյայի սրտում:

Այսօր Ձեզ է վստահված ԱՀԹ Զորավոր Սբ. Աստվածածին եկեղեցու, սիրիահայ համայնքի և «Ցերեկային կենտրոն»-ի հոգևոր հովվի ծառայությունը: Հոգևոր հովիվ և համայնք փոխհարաբերության կառուցման մեջ ի՞նչն եք համարում ամենակարևորը:

Նախ պետք է նշեմ, որ երախտապարտ եմ Տիրոջն ու հոգևոր առաջնորդիս` Տ. Նավասարդ արք. Կճոյանին իմ հանդեպ ցուցաբերած բարձր վստահության համար: Իմ կարծիքով հոգևոր հովվի և համայնքի փոխհարաբերությունները պետք է կառուցված լինեն նախևառաջ փոխադարձ անկեղծության, արդարամտության, հարգանքի և սիրո վրա: Երկու կողմն էլ պետք է գիտակցի, որ եղբայրներ են ի Քրիստոս և կոչված են մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսին ծառայելու, իրենց գործերով ապացուցելու, որ արժանի են քրիստոնյայի բարձր կոչմանը և մեծագույն սիրո ու եղբայրության սքանչելի օրինակը լինելու այլոց համար:

Տեր Հայր, Ձեր բարեմաղթանքը՝ հավատացյալ հայ ժողովրդին:

Մեր Տիրոջ սիրո պատգամի հանաձայն՝ սիրենք միմյանց: Հայր Աստված երկիր ուղարկեց Որդի Աստծուն, որպեսզի աշխարհը ճանաչի, թե ինչ է սերը և սովորի սիրել: Մաղթանքս է, որ Աստծո կենարար Սերը երբեք չպակասի մեր սրտերից, միշտ լուսավորի ու վերափոխի մեր կյանքերն ու մեզ շրջապատող աշխարհը:

 

Կարինե Սուգիկյան

11.09.15
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․