24 Մարտ, Կիր, Քառասնորդական պահքի Դ կիրակի

Գրքեր

Սուրբ Սոփիան և նրա երեք դուստրերը` Պիստիսը, Ելպիսը և Ագապիսը

Երկրորդ դարում, Ադրիանոս կայսեր (118-138թթ.) օրոք, Հռոմում ապրում էր Սոփիա (Սոփիա հունարեն նշանակում է իմաստություն) անունով բարեպաշտ մի կին, ազնվական ընտանիքից: Նա քրիստոնյա էր և իր անվան համապատասխան էլ ապրում էր խոհեմաբար, այն խորիմաստությամբ, որ գովաբանում էր Հակոբոս առաքյալը՝ ասելով. «Մինչդեռ երկնային իմաստություն ունեցող մարդը նախ մաքուր է լինում, ապա նաև խաղաղարար, ազնիվ, բարյացակամ, ողորմածությամբ և բարի գործերով արդյունավոր, անկողմնակալ և անկեղծ» (Հակոբոս 3:17): Սոփիան ուներ երեք դուստր, որոնց անունները քրիստոնեական էին և իմաստալից. Պիստիս (12տ.) նշանակում է հավատ, Ելպիսը (10տ.)՝ հույս և Ագապիսը (9տ.)՝ սեր: Սոփիան այրիանալուց հետո չի ամուսնանում, այլ իրեն ամբողջությամբ նվիրում է Աստծուն՝ շարունակելով ապրել բարեպաշտ կյանքով. գոհանում էր Աստծուց աղոթքով, պահքով և ողորմածությամբ: Եվ իր երեք դուստրերին էլ, քրիստոնեաբար դաստիարակելով, ջանում էր նրանց տեսնել քրիստոնեական առաքինություններով զարդարված: Սոփիան և իր երեք դուստրերը չէին թաքցնում իրենց հավատն առ Աստված և բոլորի առջև բացահայտ կերպով խոստովանում էին Քրիստոսին: Մայրը, տեսնելով իր դուստրերի իմաստությունը, փառավորում էր Աստծուն և աղոթում նրանց համար: Սուրբ աղջիկները, մեծ առաքինությամբ զարդարուն, իրենց մանուկ օրերն անց էին կացնում մարգարեական և առաքելական Գրքերի ընթերցմամբ` աշխատելով իրենց սրտերում պահել: Աղջիկներն աճում էին իմաստությամբ և Աստծու շնորհներով: Հաճախ մայրն իր երեք դուստրերի հետ գնում էր Հռոմ` եկեղեցական պաշտամունքին մասնակցելու: Անտիոքոս անունով մի հեթանոս երիտասարդ ցանկանում է ամուսնանալ նրա դուստրերից մեկի հետ: Սակայն մայրը մերժում է՝ ասելով. «Մենք քրիստոնյա ենք և կուսությունը ոսկուց ու մարգարիտից ավելի թանկարժեք է»: Երիտասարդը բողոքում է Ադրիանոս կայսերը և վերջինս իր մոտ է կանչում աղջիկներին՝ Պիստիսին, Ելպիսին և Ագապիսին: Հասկանալով, թե ինչու են իրենց տանում կայսեր մոտ, սուրբ կույսերն աղոթում էին Աստծուն, աղաչելով, որպեսզի Նա զորացնի և ուժ տա իրենց՝ դիմակայելու գալիք փորձություններին: Դիմում էին Երկնավոր Տիրոջը, Ով պատգամել էր չվախենալ նրանցից, ովքեր կարող են մարմինը սպանել, բայց հոգին սպանել չեն կարող (Մատթեոս 10:28): Երբ Սոֆիան իր դուստրերի հետ կանգնում է կայսեր առջև, բոլոր ներկաները զարմանում են նրանց հանգստության վրա. թվում էր, թե նրանք հրավիրված են տոնակատարության և ոչ թե՝ չարչարանքների: Նրանցից պահանջում են զոհ մատուցել կուռքերին: Առաքինի մայրը հորդորում է իր դուստրերին անսասան մնալ իրենց հավատքի մեջ: Երեք քույրերը, հավատքի մեջ մնալով անդրդվելի, իրար գերազանցում են նահատակության պատրաստակամությամբ: Նրանք մերժում են կայսեր հրամանը: Սուրբ Սոփիային ենթարկում են ավելի ծանր փորձության. նա ներկա է լինում իր սիրասուն դուստրերի չարչարանքներին և նահատակությանը: Բայց նա ցուցաբերում է արտասովոր քաջություն և ամբողջ ժամանակ հորդորում է իր աղջիկներին դիմանալ չարչարանքներին ու աղոթում է նրանց համար, որպեսզի հասնեն իրենց առջև դրված նպատակին: Աղջիկները մերժում են հրամանը կատարել, ուստի կայսեր հրամանով չարչարանքների են ենթարկվում և գլխատվում: Մայրը պատվով թաղում է իր զավակների մարմինները և երեք օր չի հեռանում նրանց գերեզմանների մոտից, ապա խնդրում է Աստծուց, որ իր հոգին էլ առնի, որպեսզի օր առաջ միանա իր սիրելի զավակներին. «Ի՛մ մարտիրոսված դուստրեր, ինձ համար բարեխոսեցեք Քրիստոսին, որ սիրեց ձեզ, և հավիտենության մեջ ինձ բնակակից ընդունեցեք ձեզ»: Նրա խնդրանքը կատարվում է և նա խաղաղությամբ իր հոգին ավանդում է Տիրոջ ձեռքը: Քրիստոնյաները նրա մարմինը թաղում են նույն գերեզմանում:

 

Կազմեց Գայանե Սուգիկյանը

02.02.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․