Գրքեր

Տեառնընդառաջ

Սիրելի՛ հավատավոր եղբայրներ և քույրեր,

Ինչպես գիտեք այսօր Եկեղեցին նշում է հատկապես մեր՝ հայերիս կողմից շատ սիրված և սպասված Տեառնընդառաջի տոնը: Այս տոնը հատկապես շատ սիրվեց հայ ժողովրդի կողմից, քանի որ ներդաշնակորեն միահյուսեց քրիստոնեականն ու ազգային գեղեցիկ ավանդականը: Ուրախությամբ լի այս տոնը ոչ միայն հոգևոր, այլև տեսանելի լույս բերեց յուրաքանչյուր հայ օջախից ներս՝ հույս և հավատ պարգևելով վաղվա օրվա նկատմամբ: Այս տոնը Հայաստանում հատկապես շատ սպասելի է նորապսակ զույգերի համար, քանի որ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Հայրապետի բարձր տնօրինությամբ այն հայտարարվել է նորապսակների օրհնության օր, և բոլոր Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցիներում, Սուրբ Պատարագի ավարտին կատարվում է նորապսակների օրհնության կարգ:

Արդ, դառնալով տոնի բուն էությանը, այն է Տիրոջն ընդառաջ ելնելու խորհրդին, հարկ է, որ դառնանք դարերի խորքը, հասնենք մինչև մարդու արարչագործության սկիզբն ու հասկանանք, թե ինչ կատարվեց այն ժամանակ և ինչու կարիք առաջացավ Աստծուն ընդառաջ գնալու: Վստահ եմ բոլորիդ էլ քաջածանոթ է Ծննդոց գրքի բովանդակությունը, որտեղ պատմվում է, թե ինչպիսի սիրով արարեց Տերը, և ինչպես սիրեց Իր արարածներին: Հիշո՞ւմ եք այն տողերը, երբ նախամարդիկ լսեցին Աստծո դրախտում շրջելու ոտնաձայները (Ծննդ. 3:8): Պատկերացնո՞ւմ եք Աստծո այն կենդանի, անմիջական ներկայությունը, որ վայելում էին մարդիկ, և այն սարսափելի դատակությունը, որ զգացին դրախտի սահմաններից անդին, երբ Աստված այլևս Իր արարածների մեջ չէր: Հենց այն պահին, երբ մարդկության նախահայրը հայտնվեց դրախտի դարպասներից դուրս՝ նրա սրտի խորքերից ելած վշտալի հառաչը նշանավորեց Աստված և մարդ վերստին հանդիպման սպասումի սկիզբը: Իսկ այդ հանդիպումն անկասկած կայանալու էր, քանզի Բազումողորմ և Սիրող Հայրը երբեք չէր կարող լքել Իր զավակին, որքան էլ, որ նա անհնազանդ գտնված լիներ:

Սպասված հանդիպման մասին հարցրեք մորը, ով առաջին անգամ տեսնում է իր նորածին զավակին: Հարցրեք հորն, այն պահին, երբ իր կարոտած բազուկների մեջ է առնում բանակից զորացրված որդուն: Հանդիպման մասին հարցրեք հիվանդին, ով ծանր վիրահատությունից հետո առաջին անգամ բացում է աչքերն ու հոգատար ժպիտ տեսնում գլխավերևում… Եվ այդ բոլորի ապրած զգացումները բազմապատկեք բյուրապատիկ և այնժամ միգուցե ստանաք մարդ-Աստված հանդիպման սքանչելի քաղցրությունը…

Նախահայր Ադամից սկսյալ, նրա հաջորդ սերունդները, Աստծո արդարներն ու մարգարեները, ողջ մարդկությունը կարոտով սպասում էր այն օրվան, երբ կրկին երես առ երես Իր Արարչին պետք է հանդիպեր: Անցնում էին դարեր: Աստծո հետ հանդիպմանը սպասողները կնքում էին իրենց մահկանացուն՝ հանդիպման հույսն իրենց զավակներին փոխանցելով: Սակայն մարդու անկատար բնությանը համապատասխան, ժամանակի ընթացքում ոմանք կորցրեցին իրենց հավատը, ոմանք՝ հույսը, երրորդների մոտ էլ այն ձևախեղվեց՝ Աստծո հետ հանդիպմանը սպասելու փոխարեն, սկսեցին երկրային ազատարարի սպասել, ով պետք է բիրտ ուժի գործադրմամբ իր թագավորությունը հաստատեր երկրի վրա: Սակայն, բարեբախտաբար, երկրի երեսին դեռ մնացել էին Աստծուն հավատարիմ և արդար մարդիկ, ովքեր պահպանել էին ճշմարիտ հավատն ու հույսը և աղոթքների մեջ հարատևելով՝ սպասում էին իրական Փրկչին: Այս արդարների շարքում Ավետարանը հիշատակում է Սիմեոն անունով մի աստվածավախ ծերունու, ում Սուրբ Հոգին խոստացել էր, որ մահ չէր տեսնելու, մինչև Աստծո Օծյալին չտեսնի (Ղուկ. 2:22-33): Եվ ահա, երբ լրանում են Աստվածամանուկ Քրիստոսի ծննդյան քառասուն օրերը, Մովսեսի հաստատած օրենքին հնազանդվելով, Հովսեփն ու Մարիամ Աստվածամայրը Մանկանը տաճար են տանում Աստծուն ընծայելու համար, քանի որ օրենքում ասվում էր. «Պետք է Տիրոջը նվիրվի ամեն արու զավակ, ով իր մոր առաջին զավակն է» (Ղուկ. 2:23): Եվ ահա, Երուսաղեմի գլխավոր տաճարում ներկա բազմության մեջ Սիմեոն ծերունին, Սուրբ Հոգուց առաջնորդվելով, անսխալ կերպով գտնում է Աստվածամանուկին, իր գիրկն առնում Նրան և գոհանալով Աստծուց, խնդրում իրեն խոստացված մահը պարգևել, քանի որ ինքն արժանի եղավ այդքան սպասված Մարմնացյալ Աստծուն տեսնել:

Սիմեոն ծերունին մարմնավորեց Ադամի դրախտից վտարման օրվանից ի վեր Տիրոջ հետ հանդիպմանը սպասող մարդկությանը: Ի դեմս արդար Սիմեոնի՝ ողջ հավատացյալ մարդկությունն ընդառաջ ելավ Աստծուն, ականատեսը դարձավ Նրա խոստման իրականացմանը, վերջապես կրկին հանդիպեց Իր Արարչին, ում կորցրել էր իր իսկ անհնազանդության պատճառով: «Ես եկա, որպեսզի կյանք ունենան» (Հովհ. 10:10),- ասում է Քրիստոս: Սա այն հավիտենական կյանքն է, որ մի օր կորցրեց մարդը, և հազարամյակներ անց կրկին վերագտավ՝ Տիրոջ անսահման ողորմածության շնորհիվ: Սիմեոն ծերունու և մարմնացյալ Աստծո միջև կայացած հանդիպումը դարձավ աշխարհի պատմության այն կարևորագույն դրվագը, որը շրջադարձային դեր խաղաց համայն մարդկության և յուրաքանչյուր անհատի կյանքում: Քանզի այն օրվանից ի վեր մարդն այլևս կարիք չունի երկար ու ձիգ սպասման մեջ տրտմելու. Սիրող Հոր և զավակի հանդիպումը կայացած փաստ է այլևս, և յուրաքանչյուր ոք, իր կյանքի ճանապարհին բազմիցս հանդիպում է Քրիստոսին: Սակայն միմիայն իրենից է կախված կկայանա՞ և կարմատավորվի՞ արդյոք այդ հանդիպումը, թե՝ ոչ:

Աստվածային անսահման սերն Իր արարածի նկատմամբ ազատ կամք պարգևեց նրան, որպեսզի մարդ ոչինչ հարկադրաբար չանի, քանզի Աստված, ի դեմս մարդու, Իր զավակին տեսավ, այլ ոչ թե՝ գերու կամ ստրուկի: Նույնիսկ փրկությունն Աստված չի պարտադրում մարդուն, այլ հնարավորություն է տալիս ընտրելու: Նույնն է պարագան նաև Քրիստոսի հետ հանդիպման հարցում: Աստված բազում կերպերով՝ Սուրբ Գրքի, Եկեղեցու, սրբերի, հարազատ մարդկանց, կյանքի զանազան հանգամանքների, ուրախության ու վշտի և այլնի միջոցով հրավիրում է մեզ Իր հետ հանդիպման: Սիրող Հայրը մշտապես սպասում է մեզ և միայն մեզնից է կախված կքայլե՞նք Տիրոջն ընդառաջ, թե այլ ճանապարհով կընթանանք: Այս մասին Սիմեոն ծերունին Մարիամ Աստվածածնին ասաց. «Ահա՛ սա նա է, որ պատճառ է դառնալու Իսրայելի մեջ շատերի անկման ու բարձրացման, և նշան՝ հակառակության» (Ղուկ. 2:34): Ինչպես գիտենք Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքից հետո Աստծո խոստումները, որ տրվել էին Իսրայելի ժողովրդին, տարածվեցին մյուս ազգերի և ողջ աշխարհի վրա: Ուստի, արդար Սիմեոն ծերունու այս մարգարեական խոսքերը ոչ միայն այն օրերի մասին էին, այլև այսօր էլ արդիական են: Այսօր էլ բազմաթիվ են մարդկանց սրտեր, որ կարծես թե արտաքին բոլոր նախադրյալներն ունեն Մարմնացյալ Աստծուն հավատալու համար, արի ու տես, որ անհաղորդ են մնում Հիսուս Քրիստոսի ակնհայտ և անհերքելի աստվածության լույսին և դա էլ պատճառ է դառնում նրանց հոգևոր ու բարոյական անկման: Եվ հակառակ դրան՝ որքա՜ն են մարդիկ, որ ծնվել ու մեծացել են ճշմարիտ հավատքից հեռու, անբարենպաստ պայմաններում, սակայն Ամենակալը գտել է աստվածային ճշմարտությունը փնտրող նրանց սրտերն ու կայացել է այնքան բաղձալի հանդիպումը: Այդ մարդիկ, Կենարար Աղբյուրից խմելով, բարձրացել են հոգու և մարմնի խավարից, և բազմաթիվ փորձությունների միջով առ Աստված ունեցած հավատով և վստահությամբ անցնելով՝ իրենց կյանքով են վկայել, որ Հիսուս Քրիստոս է միակ և ճշմարիտ Աստված: Ուստի միայն մեզանից է կախված՝ մեր հավատից, մեր գործերից և մեր ընտրությունից, թե որոնց թվին մենք կպատկանենք:

Արդ, սիրելի՛ հավատակից եղբայրներ և քույրեր, աղոթում եմ այսօր Բարձրյալին, որպեսզի աստվածավախ և արդար ծերունի Սիմեոնի օրինակը մեր առջև ունենալով, մենք էլ ձգտենք դեպի կյանքի սրբության: Աստծո հանդեպ ունեցած սերն արտահայտենք Նրա պատվիրանների կատարմամբ, որպեսզի մենք էլ կարողանանք մինչ Քրիստոսին ընդառաջ ելնելը՝ մեր սրտերում արդեն Նրան կրողները լինել: Քանի որ Աստծուն միայն արտաքնապես առնչվելն անօգուտ է մարդու համար, եթե ներքուստ սեր և հավատ չունի: Ինչպես որ Քրիստոսի ժամանակակիցներից շատերը տեսան Նրան և լսեցին ուսուցումները, սակայն նրանց սրտերը կույր և խուլ մնացին Տիրոջ հանդեպ, այդպես էլ մեզ հետ կարող է պատահել, եթե Աստծուն միայն արտաքին կերպերով պաշտենք, իսկ մեր սրտերն անմասն մնան Տիրոջ լույսից: Ուստի թող սրտերի խորհուրդներն իմացող Սրբուհի Մայրն այսօր բարեխոս լինի յուրաքանչյուրիս համար, որպեսզի մեր սրտերը բաց լինեն Տիրոջ հետ հանդիպման առջև: Որպեսզի այդ որոշիչ պահը մեր ընթացքն ուղղի դեպի երանելի հավիտենություն և մեզանից յուրաքանչյուրն իր անձնական Տեառնընդառաջի տոնը նշի ի փառս Ամենասուրբ Երրորդության՝ Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու, այժմ, միշտ և հավիտյանս հավիտենից, ամեն:

 

Տեր Գրիգոր քհն. Գրիգորյան

14.02.17
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․