22 Նոյեմբեր, Ուր, Հիսնակաց պահքի Ե օր

Գրքեր
Հարց 31 – Վերջին վայրկյանին եղած զղջումն ընդունելի՞ է:

Պատասխան – Պետք է մտածել, որ Աստված անոխակալ է, ինչպես նաև նկատի առնել, թե ինչպիսին է զղջացողի զղջման կերպը: Հիշենք, որ ժամը տասնմեկին այգի եկող մշակներն ընդհանրապես վարձատրվեցին առավոտյան եկածների հետ հավասարաչափ (Մատթ. 20:9): Իսկ ի՞նչ կարող ենք ասել վերջին վայրկյանին ճշմարտապես զղջացողի համար: Միայն այսքանը պետք է իմանալ. չլինի թե մեկը, հիմնվելով այս խոսքիս վրա, վերոնշյալ ժամանակին թողնի զղջումը: Թող իմանա, որ մահը երբեմն հանկարծակի է պատահում: Ինքն անպատրաստ կարող է գտնվել և հույսով մեղանչելով՝ անհույս կկորչի: Ղուկասի Ավետարանում կարդում ենք (Ղուկ. 12:16). մեծատունը, որի անդաստաններն առատ բերք էին տվել, մտածում էր, թե ի՞նչ անի, ո՞ւր լցնի այդքան արդյունքը: Որոշում է շտեմարանները քանդել, մեծացնել և այնտեղ լցնել առատ բերքն ու հաճույքին հետևել: Երբ տակավին այդ մտածմունքների մեջ էր, նույն գիշերը պահանջվեց նրա հոգին:

Արդ՝ մեր խոսքին անդրադառնանք: Եթե վերջին շնչում մահամերձը խելամտորեն ի սրտե զղջա և այնպիսի ուխտ անի, թե Աստծո ողորմածությամբ, երբ առողջանա ու չմեռնի, այլևս խոստովանած մեղքերը չի գործի և կհրաժարվի չար սովորություններից, այդպիսին թողության կարժանանա: Իսկ թե ոչ, չենք կարող ասել՝ կարժանանա՞ արդյոք ներման: Եթե այդպես չվարվի, խոստովանությունը ոչ մի արժեք չի ունենա:

ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․