Գրքեր

Գոհությո՛ւն հայտնեցեք ամեն ժամ ամեն ինչի համար

«Գոհությո՛ւն հայտնեցեք ամեն ժամ ամեն ինչի համար Հորը և Աստծուն՝ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի անունով» (Եփես. 5:20):

Թանկագի՛ն եղբայրներ և քույրեր ի Քրիստոս,

Մեր սիրելի հայրենիքը, մեր փայփայած ու գուրգուրած Հայոց և Արցախ աշխարհներն իրենց անգին ու նվիրյալ զավակների հետ այսօր իրենց խաչի ճանապարհն են անցնում՝ միասնաբար հաղթահարելով մեր հաղթության բարձունքը: Այսօր մեր քաջորդիների արյունով, նրանց աներևակայելի սխրանքներով գրվում են Հայոց պատմության հերոսական ու հաղթական էջերը: Մենք այսօր ապրում ենք մեր ազգի համար բարդ ու ցավոտ, բայց միևնույն ժամանակ և պանծալի ժամանակաշրջանում: Մենք ականատեսն ենք լինում բազմաթիվ հրաշքների ու ապշեցնող քաջագործությունների: Այսօր, առավել քան երբևէ, տեսնում ու զգում ենք Երկնքի ներկայությունը մեր կողքին: Այո՛, աշխարհը խուլ է ու կույր, աշխարհը ուժն է ընդունում, այլ ոչ թե արդարությունը, աշխարհը միմիայն իր շահն է փնտրում՝ անհաղորդ մնալով բազում խաղաղ ու անմեղ զոհերի տառապանքին: Եվ սա գոնե մեզ՝ Քրիստոսի հետևորդներիս, Ավետարանին ծանոթ մարդկանց չի զարմացնում և անակնկալ չէ մեզ համար: Չարի տիրապետությունն այդպիսին է: Իսկ մենք Տիրոջից սովորել ենք նախ և առաջ ապավինել մեզ սիրող Երկնավոր Հորն ու երկնային տերությանը, և ապա ծոմով, պահքով ու աղոթքով հայցել Նրա օրհնաբեր միջամտությունը աշխարհի կարող մարդկանց միջոցով: Եվ սա նշանակում է, սիրելի՛ հավատացյալներ, որ մենք պիտի շարունակենք մեր արդարացի պայքարը և՛ ռազմաճակատում, և՛ թիկունքում, և՛ մնացյալ բոլոր ասպարեզներում՝ հուսալով ու ապավինելով Զորությունների Տիրոջ ողորմածությանը:

Մեր պայքարը ծանր է, յուրաքանչյուր կորուստ՝ անգին, ցավը՝ դառնակսկիծ, բայց մենք մենակ չենք մեզ բաժին հասած փորձության մեջ, և ոչ էլ մեր տառապանքն է աննպատակ: Երեկ, այսօր և վաղը նույնն է հանուն մեզ խաչված Քրիստոս և խոստանում է, որ երբեք մեզ մենակ չի թողնելու: Եվ եթե խաղաղ օրերին Տերն ուղղակի մեր հավատարիմ ուղեկիցն է, ապա այսօր Իր հայրական գիրկն է առել ցավի միջով անցնող Իր յուրաքանչյուր զավակին և միայն Ամենակարող ու Սիրող Աստծուն հասանելի միջոցներով մխիթարում, ամոքում ու զորացնում է մեզ: «Որտեղի՞ց ձեզ այդքան ուժ»,- զարմանքով ու հիացմունքով հարցնում է ռուս լրագրողը: «Աստված մեզ հետ է»,- լսում է ի պատասխան: Այո՛, Աստված մշտապես Իր զավակների հետ է, և այս օրերին մարտի դաշտում ու թիկունքում թափված արյուն-քրտինքն իզուր չէ, սիրելինե՛ր, քանի որ այսօր, Երկնակալի զորակցությամբ, կոփվում է մեր տան, մեր ժառանգների ապագա անվտանգությունը, այսօր բոլորիս համատեղ ջանքերով կառուցվում է այն անխորտակելի պատնեշը, որը ստոր թշնամուն հավիտյանս հետ պիտի շպրտի մեր սրբագործված հողից: Այսօր մեզնից յուրաքանչյուրը լավագույնս կերտում է իր հոգևոր բարձունքը, որին կոչված ենք՝ ըստ հավատի, քանի որ շատ հաճախ, այդ բարձունքը նեղություններն ու տառապանքն են կերտում: Եվ ես այսօր խոցված սրտով և մեր յուրաքանչյուր առյուծ նահատակի համար արնահոսող հոգով գոհաբանություն եմ վերառաքում առ Երկավոր Հայր, որ թեկուզ և մեզ՝ ապրողներիս համար անասելի թանկ գնով, բայց մեծ թափով իրագործվում է մեզնից յուրաքանչյուրի փրկության ծրագիրը:

Սուրբ Պողոս Առաքյալն ասում է՝ ամեն ժամ ամեն ինչի համար գոհությո՛ւն հայտնեք Աստծուն՝ անկախ պատերազմից ու խաղաղությունից, հարստությունից ու աղքատությունից, առողջությունից ու հիվանդությունից: Ինչպես աստվածային պատվիրանների կատարումը, այնպես էլ Աստծուն փառաբանելն ու գոհություն հայտնելը դուրս է ու վեր մեր մեղավոր պատկերացումներից ու ցանկություններից: Քանի որ շատ հաճախ, ցավի ազդեցության ներքո, շատերը մեղադրում են Աստծուն՝ հարցնելով՝ ինչո՞ւ նման բան թույլ տվեցիր, կամ՝ ինչո՞ւ ես: Եվ Եկեղեցու սուրբ հայրերն ասում են, որ Աստված իհարկե ունի բոլոր պատասխանները, սակայն մենք այդ պահին դրանք չենք ստանում, քանի որ ինքներս պատրաստ չենք լինում: Ցավը հաճախ արգելափակում է մարդու ողջամտությունը, բթացնում՝ շրջապատի հանդեպ ընկալունակությունն ու պարփակում նրան իր մեջ: Մենք չունենք այն խոնարհությունը, առ Աստված այն վստահությունը, որը մեզ թույլ կտար լսել Նրա պատասխանը: Ուրեմն, մինչ այդ, մեզ մնում է միայն գոնե չտրտնջալով՝ գոհություն հայտնել Երկնակալին և գոնե շուրթերով ասել «Փա՜ռք Աստծու» յուրաքանչյուր պարագայում, մինչև որ սիրտն էլ այդ անդադար կրկնողությունից կփոխվի ու կմիանա Ամենակալ Արարչի փառաբանությունը: «Ինչ էլ որ գա քո գլխին, ընդունի՛ր հոժարությամբ և հաճախադեպ տառապանքների ժամանակ համբերատա՛ր եղիր: Ոսկին փորձվում է կրակի մեջ, իսկ մարդը՝ տառապանքների բովում: Հավատա՛ Տիրոջը, և նա կպաշտպանի քեզ, ուղղի՛ր քո ճանապարհները և հույսդ դի՛ր նրա վրա»,- ասվում է Սիրաքի իմաստության մեջ (2:4-6), և մենք նրան չհավատալու ոչ մի պատճառ չունենք, սիրելի՛ հավատացյալներ, քանի որ սովորել ենք և գիտենք, որ Աստված ամեն բան ծառայեցնում է մեր հոգու փրկությանը: Գիտենք, որ պանդուխտներ ենք այս ժամանակավոր աշխարհում և մեզ սիրող ու սպասող Հոր ցանկությունը ոչ թե մեր այստեղի կարճ կյանքը փափուկ ու բարեկեցիկ դարձնելն է, այլ մեր յուրաքանչյուր ընտրություն, մեր յուրաքանչյուր ճանապարհ ի բարին շրջելն ու մեզ Իր Արքայությանն արժանացնելը: Մենք հաճախ տառապում ենք մեր սեփական անմտությունից, հպարտությունից ու բազմաթիվ մեղքերից: Հասարակության մեջ ապրելով՝ տառապում ենք այդ նույն հասարակության ընդհանուր սխալների ու հանցանքների հետևանքներից: Մեր կենսակերպով մեզ հեռացնում ենք Ողորմած Աստծուց ու մարդատյաց չարի իշխանությանը հանձնում և ուզում ենք չտառապե՞լ… Սակայն, ի փառս Աստծու և հուրախություն մեզ, տառապանքն անվերջ չէ, սիրելինե՛ր: Բավական է միայն գիտակցել, որ Երկնային Բժշկի թույլատու կամքով որոշակի ցավեր են մեզ պատահում, որպեսզի տեսնենք մեր հոգու ախտերը, մեր անթիվ ու անհամար մեղքերն ու Բժշկին դիմենք: Դրանք մեզ պատահում են նաև, եթե ծույլ աշակերտի պես չենք ուզում առաջադիմել առաքինության մեջ, ուստի խնդիրը կրկնվում է, կամ էլ նորանոր խնդիրներ են ավելանում, որպեսզի ի վերջո ջանք գործադրենք ու սերտենք մեզ հանձանարարված դասը: Իսկ որպեսզի այդ ցավոտ դասերը չկրկնվեն, ոչ էլ վերքերն արնահոսեն, մենք պիտի սովորենք հրաժարվել այն բոլոր սխալներից ու մեղքերից, որոնցից մեզ զգուշացնում է Տերը: Այնուհետև պիտի սովորենք գնահատել մեր ունեցածը, ու գոհություն հայտնել Աստծուն միշտ և ամեն ինչի համար: Որովհետև ինչպես Եկեղեցու հայրերն են ասում՝ գոհությունը վահան է տառապանքների դեմ և դրանք ընկրկում են, երբ ակնհայտ է դառնում, որ մարդը, կամ հասարակությունն ու ազգը սովորել է Աստծու պարգևները գնահատելու և գոհանալու կարևորագույն դասը: Իսկ սրա համար սրտի մաքրություն ու պարզություն է անհրաժեշտ, սիրելի՛ հավատացյալներ: Սրա համար խոնարհություն ու հեզություն է անհրաժեշտ, որպեսզի ամեն պարագայում գիտակցես, որ Տերն Աստված է և այն ամենն, ինչ ունես ու պիտի ունենաս, միայն ու միայն Ամենակալի բարի կամքի շնորհիվ է: Սա կարողացան տեսնել սուրբ Քսենոփոնն ու նրա կին Մարիամը, որոնք իրենց զավակների կարծեցյալ մահվան լուրն առնելով՝ ասացին. «Տերը տվեց… և Տերն առավ… որպես Տիրոջն է հաճո` այնպես կլինի… Օրհնյալ է Տիրոջ անունը հավիտյան…» Ի դեպ՝ եթե դեռ չեք կարդացել «Սուրբ Քսենոփոնի, նրա կին Մարիամի և երկու որդիների՝ Հովհանի և Արկադիոսի վկայաբանությունը», որ մեր կայքում ևս կա, հորդորս է, որ կարդաք ձեր իսկ հոգևոր շահի համար: Իսկ որդեկորույս ծնողի ցավն, անխոս, չափազանց դառն է ու անտանելի, և աղաչանքս է առ Ամենակարող Տեր, որպեսզի ողջ, առողջ ու անփորձանք պահի մեր բոլոր և հատկապես՝ ճակատում կռվող զավակներին: Բայց ամեն պարագայում չափազանց կարևոր է չկորցնել հավատն ու թիկունք չդարձնել Աստծուն: Միշտ հիշե՛լ, որ նախքան դուք կսիրեիք ձեր զավակին, Արարիչ Աստված ձեզնից առաջ է արդեն նրան սիրել: Եվ սա շատ լավ հասկացել էր մի պարզ հողագործ, որի զավակը զոհվել էր այս պատերազմում, և որն իր սիրելի զավակի հուղարկավորության օրը մեծ արիասրտությամբ ու մեծ խոնարհությամբ ասել էր. «Ուրեմն իմ որդին պետք էր Աստծուն»: Ահա այսպիսի պարզ ու շիտակ սրտերն են մեզ միշտ պակասում, ահա այսպիսի սրտերին է նայում մեր Տերը և նրանց աղոթքին ականջ դնելով՝ շտապում օգնության: Ուստի որքան էլ արդար է մեր պայքարը, որքան էլ առյուծասիրտ են մեր քաջ զավակները, միշտ հիշե՛նք, որ կամքն ու վերջին խոսքն Աստծունն են: Արդ, խոնարհ երկյուղածությամբ պահե՛նք Տիրոջ բոլոր պատվիրանները՝ մեր սրտերը մաքրելով մեղքի աղբ ու վարակից, ամենայն ժամ գոհությո՛ւն մատուցենք Նրան և աղաչե՛նք, որպեսզի Իր սիրասուն Մոր աղոթքներով ու բոլոր սրբերի բարեխոսությամբ Իր ամենազոր ու ողորմած սուրբ Աջը տարածի Հայոց ու Արցախ աշխարհի վրա և հաղթական հարվածով թշնամուն խորտակելով՝ սկիզբը դնի մեր նոր ու հարատև խաղաղության: Իսկ ստոր թշնամին թող ականջին օղ անի արդար Հովսեփի խոսքը, որ այսօր մենք ենք իրենց ասում. «Դուք մտածեցիք ինձ չարիք պատճառել, բայց Աստված որոշեց ինձ բարիք անել» (Ծննդ. 50:20): Իսկ ձեզ համար, սիրելի՛ հավատացյալներ, մշտապես կրկնե՛ք սաղմոսերգուի այն խոսքը, որ ասում է.

«Հավատում եմ, որ կտեսնեմ Տիրոջ բարությունը ողջերի երկրում: Սպասիր Տիրոջն ու քաջալերվի՛ր, սիրտդ թող ամրապնդվի, Տիրո՛ջը սպասիր» (Սղմ. 26:13-14). ամեն:

 

Տեր Գրիգոր քհն. Գրիգորյան

 

08.11.20
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․