9 Օգոստոս, Գշ, Աստվածածնի պահքի Բ օր

Գրքեր

Չցանկանալ ուրիշի ունեցվածքը

«Ուրիշի ունեցվածքին աչք մի՛ դիր» (Ելք 20:17) պատվիրանը տասը պատվիրաններից վերջինն է, որով Տերը զգուշացնում և նույնիսկ արգելում է մտքով մեղանչել և ցանկանալ այն, ինչ ուրիշինն է. լինի դա ագարակ, տուն, կին, ծառա կամ որևէ այլ բան: Պատվիրանը սովորեցնում է սիրել մեր նմանին և չարամտորեն աչք չունենալ նրա վայելած և ոչ մի բանին: Բարի մարդ լինելու համար բավական չէ չարիք չանելը, այլ հարկ է նաև չար բան չմտածելը: Ուրիշի ունեցածը ցանկանալը Աստծո դեմ գանգատվել է նշանակում, մինչդեռ Աստված բոլորիս հավասարապես բաշխել է ամենաթանկագին բարիքները՝ կյանք, բանականություն, հավիտենական երջանիկ կյանքի խոստում:

Տասներորդ պատվիրանն արգելում է անհագությունը և երկրավոր բարիքների անհագուրդ բաղձանքը: Ուրիշի ունեցածը սեփականացնելու ամեն տեսակի ցանկություն անիրավություն է, ինչը դատապարտելի է Աստծո համար, որովհետև Աստված յուրաքանչյուրին բավարար չափով և ավելիով է տալիս անհրաժեշտը: Բավական է, որ մարդ աշխատելու կամ իրեն տրված կարելիություններն ու կարողությունները գործադրելու, գործի լծվելու պատրաստակամություն ունենա, այն ժամանակ դրանք արդեն այնքան կպտղաբերեն, որ կբավարարեն իրեն ավելիով: Դրանից ավելին ագահությունից է գալիս, որ մարդու մեջ նստած գազան է և որից պետք է ամեն կերպ զգուշանալ:

Տերը կամենում է, որ մարդը գոհանա իր վաստակով և մերձավորին չզրկի իրավունքից: Չար ցանկություն ունեցողի սրտում բնակվում են այնպիսի մոլություններ, ինչպիսիք են՝ նախանձը, ագահությունը, վրեժխնդրությունը, չարախնդությունը, մարմնական ցանկությունները, անհավատությունը, թերահավատությունը: Ագահ մարդը չի գոհանում իր ունեցածով և մարդկանց զրկելու, անգամ ոճրագործության գնով ձգտում է ունենալ ավելին: Տասներորդ պատվիրանը պահանջում է սրտից արմատախիլ անել նախանձը, որ մահացու հիվանդություն է և իրեն ենթարկվողին կորստյան է մատնում: Նախանձ մարդը շարունակ մտահոգ է և չի զգում իր կյանքի իմաստը: Քանի որ. «մարդու սրտից է, որ ելնում են չար մտածումները՝ սպանություն, շնություն, պոռնկություն, գողություն, սուտ վկայություն, հայհոյություն» (Մատթ. 15:19), ուստի «ամենայն զգուշությամբ պահիր և պահպանիր քո սիրտը, որովհետև նրանից է բխում կյանքի աղբյուրը» (Առակ. 4:23):

Ցանկությունը մեղքերի սկզբնապատճառն ու գլուխն է, առաջին քայլն է դեպի ապականություն, և անհրաժեշտ է հենց սկզբից վերացնել այն՝ չթողնելով, որ այն աճի ու զարգանա, այլապես ավելի դժվար կլինի դրա դեմ պայքարելը: Ցանկությունից առաջանում է ձգտում, ձգտումից՝ գործնական մեղք, որից էլ ծնվում է հոգևոր մահը: Այս դեպքում ապականվում է հոգին, թուլանում է կամքի ուժը, թունավորվում է կյանքը:

Հակոբոս առաքյալը զգուշացնում է. «Որտեղի՞ց են առաջանում ձեր հակամարտություններն ու կռիվները. արդյոք ձեր ցանկություններից չե՞ն, որոնք կռիվ են մղում ձեր մարմնի մեջ: Ցանկանում եք շատ բաներ, բայց չեք կարող ունենալ, ուստի և սպանում եք: Նախանձում եք, բայց չեք կարող ձեռք բերել. և ահա կռվում եք ու պայքարում: Ձեր ուզածը չեք ունենում, որովհետև չեք խնդրում Աստծուց. կամ խնդրում եք, և Աստված չի տալիս, որովհետև վատ նպատակով եք խնդրում՝ ձեր հաճույքներին ծառայեցնելու համար: Անհավատարիմ մարդիկ, չգիտե՞ք, որ աշխարհի հետ բարեկամություն անել՝ նշանակում է թշնամություն անել Աստծո դեմ. որովհետև ով ուզում է բարեկամ լինել աշխարհին, ինքն իրեն թշնամի է դարձնում Աստծուն» (Հակոբ. 4:1-4):

Որպեսզի հեռու մնանք այս մեղքից, պետք է աշխատենք մեր կյանքում և կենցաղում լինել առաքինի, ողորմած, առատաձեռն: Պետք է սրտից իսպառ արմատախիլ անել չարը: Ով երկնչում է պատերազմից, երբեք չի հաղթի: Ուստի «հավատի բարի պատերազմ մղիր, ամուր կառչիր հավիտենական կյանքից, որի համար Աստված կոչեց քեզ» (Ա Տիմոթ. 6:12):

 

Կազմեց Գայանե Սուգիկյանը

 

30.06.20
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․