3 Հունիս, Դշ, Դ օր Հոգեգալստյան, Պահք

Գրքեր

Պայքար

Գեղեցիկ պարտեզում մի երիտասարդ, աղոթագիրքը ձեռքին, բարձրաձայն աղոթքներ է արտասանում: Ծառերի վրա ագռավներ ու կաչաղակներ են հավաքվում ու գնալով ավելի շատանում: Իրենց ձայներով ու կռկռոցներով չորս կողմը խլացնում` կարծես պատասխանելով երիտասարդի բարձրաձայն աղոթքներին: Աղոթողը տեսնում է` անօգուտ է: Հեռանում է այդտեղից, նկատում մի նվաղած շատրվան, որ փոքրիշատե գործում է: Երիտասարդը, նեղված նախորդ դրվագից, սկսում է շատրվանի մոտ շարունակել աղոթելը, բայց շատրվանի ջուրը ավելի է նվաղում, ցածրանում ու անհետանում:

Երիտասարդը` տրտմած ու մտախոհ, դուրս է գալիս արահետ՝ Աստծուց դժգոհելով, թե ոչինչ էլ չի ստացվում: Տեսնում է պատկառելի տարիքով մի մարդ նայում է մի կշեռքի, որի աջ կողմում բամբակ է դրված, մյուս կողմում` ոչինչ:

Այդ մարդն ասում է.

- Հավատքդ նման է կշեռքի վրա դրված այս բամբակին: Երբ կշեռքի մյուս կողմում ոչինչ չկա, բամբակը թվում է ծանր և տպավորիչ: Իսկ երբ կշեռքի մյուս կողմում թեկուզ փոքրիկ քարեր են դրվում, որոնք փորձություններն են, պարզորոշ երևում է, թե բամբակն ինչքան թեթև է, եթե քամին էլ փչի, կգլորվի այնտեղ, ուր քամին է փչում ու գնում: Ուստի, փորձություններն ու դժվարությունները բացահայտում են հավատքի չափն ու կշիռը: Հավատքդ պետք է վեմ լինի, ինչ փորձության ալիք էլ հարվածի, այն անսասան վեմի պես կանգուն պիտի լինի:

Երիտասարդը, մտածելով այս ամենի մասին, շրջվում է, գրպանից հանում ծխախոտը, վառում ու ինքն իրեն ասում.- Իրոք, հավատքը պետք է վեմ լինի:

Այնուհետև ծխախոտը գցում` արագորեն ետ պտտվելով ու ոգևորված ասելով.

- Այս մարդը կարծես Պետրոս առաքյալը լինի:

Բայց ոչ մարդ է տեսնում, ոչ էլ՝ կշեռք...

 

Հովհաննես Մանուկյան

09.04.20
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․