Գրքեր

Անապատը

Անապատային արևից սևացած ուխտապանն իր այգեգործ եղբոր հրավերով գալիս է և բնակություն հաստատում մի գեղեցիկ բացատում: Այգու տերը մեկնում է հեռավոր մի երկիր և երբ վերադառնում է, սոսկում է ու ասում.

-Եղբա´յր, ինչո՞ւ ես կտրել իմ այգու բոլոր ծառերը, որտեղ ուղտդ հիացմունքով զբոսնում է և փուշ ու տատասկ որոնում:

Ուխտապանը պատասխանում է.

-Դու ինձ հրավիրեցիր այստեղ ապրել, բայց այսքան պտղատու ծառերի մեջ իմ ուղտի համար համեղ կերակուր չգտա, դրա համար էլ ծառերը կտրեցի, որպեսզի միայն փուշն ու տատասկը աճի և իմ ուղտի համար կերակուր լինի: Այգեգործն ասում է.

-Ուր գնում ես, իսկության մեջ անապատ ես փնտրում, և քո շուրջն էլ այդպիսին դարձնում: Այլևս ինչո՞ւ ես Աստծուց դրախտային այգի խնդրում, երբ իմ պարգևած այգին վայեյելու փոխարեն ամայացրեցիր և դեռ կյանքից էլ դժգոհում ես, թե այսքան ժամանակ դրախտավայր չես գտնում:

Ուխտապանը զարմացած հարցնում է. -Իսկ մի՞թե դրախտում փուշ ու տատասկ չի աճում:

Նա, ով չգիտի իր արժեքը, երբեք չի կարող գնահատել ըստ արժանվույն նաև դիմացինին և իրեն պարգևած արժեքը: Շատերը կամենում են կյանքն ու նպատակները տեսնել այնպես, ինչպես ուզում են տեսնել, այլ ոչ թե այնպես, ինչպես Աստված է կամենում, ցույց տալիս և պարգևում: 

 

Հովհաննես սրկ. Մանուկյան

01.10.15
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․