9 Օգոստոս, Գշ, Աստվածածնի պահքի Բ օր

Գրքեր

Գյուղացին ու հնձվորը

Մի գյուղացի նախքան աշխատանքի գնալը սովորություն ուներ եկեղեցի մտնել և Աստծուն գոհություն հայտնել, որ այդ օրն էլ կարողացավ Աստծո տաճարը գալ: Սատանան, այս ամենը տեսնելով, բարձրանում է երկինք, հրեշտակների հետ վիճաբանում այս մարդու վերաբերյալ, թե ինչու եք մտածում, որ այս քրիստոնյան արժանի է երկնքի արքայությանը և շարունակելով ասում.

- Այս մարդը, որն իրեն բարեպաշտ քրիստոնյա է համարում, եթե այսօր ինձանից շուտ եկեղեցի մտնի, ապա ինքը դժոխք կվերադառնա, իսկ եթե գայթակղվի ու ուշանա կամ չգնա եկեղեցի, ապա այդ մարդուն դժոխք կտանի:

Այնուհետև մարդկային կերպարանք է առնում` իբրև մի հնձվոր ու եկեղեցի տանող ճանապարհին ընկերանում գյուղացու հետ և հարցնում.

- Չե՞ս վախենում, թե մի օր սատանան կարող է քեզ թշվառության մատնել, որ ամեն առավոտ այլևս եկեղեցի չգնաս:

Քրիստոնյան ծաղրում է.

- Սատանան նման է մի աղվեսի, երբ որսորդները գալիս են, աղվեսն իր բույնն է փախչում ու ինքն իրեն ասում, թե այսօր լավ եղանակ չէ որսի դուրս գալու համար:

Խավարի հրեշտակի աչքերը չարախնդորեն փայլում են և ասում է.- Այսօր, իրոք, լավ եղանակ չէ, սակայն դժվար, թե դու ես որսի դուրս եկել աղվես բռնելու համար...

Ապա հանկարծակի ճանապարհից շեղվում, կանգնում մի մեծ փոսի մոտ ու գոչում.

- Ոսկի եմ գտել, ոսկի....

Գյուղացին հետաքրքրությամբ արագ մոտենում է այդ փոսին ու հարցնում, թե ուր է ոսկին:

Հնձվորը նրան հրում ու գցում է փոսի մեջ: Այնուհետև գոհունակությամբ նայում դեպի երկինք ու շարունակում ճանապարհը եկեղեցի:

Որոշ ժամանակ անց շրջվում, նայում է ետ, տեսնում է քրիստոնյան փոսից դուրս է եկել ու գալիս է իր հետևից: Ճանապարհին գնդակ է տեսնում, վերցնում, պատռում, այն ամբողջությամբ քարով լցնում ու մոտենում գյուղացուն:

Մարդն ասում է.

- Ես հասկացա, որ չարք ես...

Սատանան պատասխանում է.

- Եթե այս գնդակով այնպես հարվածես, որ ինքս չկարողանամ այն բռնել, կհեռանամ քեզանից ու քեզ հանգիստ կթողնեմ:

Քրիստոնյան ասում է.

- Չէի կարծում, թե այդքան հեշտ բան կարող էիր առաջարկել: Ես իմ հավատքով այնպես կհարվածեմ գնդակին, որ չես կարողանա տեսնել, թե այն ուր է թռչում:

Սակայն ուժգին հարվածելով ոտքը վնասում է և ընկնում է գետնին, իսկ գնդակն անշարժ մնում է: Հնձվորը գոհունակությամբ նայում է երկնքին, իսկ հրեշտակները հանդարտ հայացքով հետևում են այս ամենին: Հնձվորն արագացնում է իր քայլերը եկեղեցու կողմը: Որոշակի հեռանալով կասկածանքով ետ է նայում ու կատաղում, որովհետև տեսնում է, որ գյուղացին մի փայտ է գտել որպես հենակ և կաղալով արագ հետևում է իրեն: Քամի է բարձրանում, փոթորիկ: Գյուղացուն կլանում ու նետում է մի կողմ: Քիչ անց երեք այլ գյուղացիներ խոտ բարձած սայլով մոտենում են: Սատանան կրկին նայում է երկնքին ու տեսնում, որ հրեշտակները հանդարտ հետևում են այս ամենին, ապա դժգոհությամբ ասում.

- Հրեշտակների հանգստությունն ինձ դուր չի գալիս: Ինչ-որ բան են մտածել, որպեսզի այդ մարդուն ինձանից շուտ եկեղեցի հասցնեն...

Գյուղացիները չարքին տեսնելով՝ սայլը թողնում են ու փախչում: Սատանան նստում է սայլապանի փոխարեն ու մտրակելով ձիուն, մեծ արագությամբ սլանում եկեղեցի: Իջնում սայլից, հպարտությամբ պտտվում եկեղեցու շուրջը և մոտենում դռանը ու ներս նայում ու զարմանքից սարսափում. գյուղացին ծնկաչոք աղոթում ու Աստծուն գոհություն է հայտնում, որ այս անգամ էլ Աստված իրեն սովորեցրեց ծնկի գալ և խոհեմությամբ ու խոնարհությամբ աղոթել ու այդ սայլով իրեն ժամանակին եկեղեցի հասցնել:

Ասում են` չկա չարիք, որից չբխի բարիք: Հոգևոր համառությամբ և խոհեմություն սովորելով մարդիկ կարող են հաղթահարել բազում փորձություններ: Իսկ սատանան ունի մի շատ խոցելի կողմ, որ նա հպարտ է և որի պատճառով միշտ պարտություն է կրում...

 

Հովհաննես Մանուկյան

26.06.20
ԲաԺանորդագրվել
Ընթերցել նաև
Օրհնությամբ ՝ ԱՀԹ Առաջնորդական Փոխանորդ Տ․ Նավասարդ Արքեպիսկոպոս Կճոյանի
Կայքի պատասխանատու՝ Տեր Գրիգոր քահանա Գրիգորյան
Կայքի հովանավոր՝ Անդրանիկ Բաբոյան
Web page developer A. Grigoryan
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի 2014թ․